Onze ergste nachtmerrie werd werkelijkheid! De camper deed het niet meer! Gelukkig ontmoette wij behulpzame medewerkers van de receptie en de locale automonteur. Zal het geluk ons wederkeren?

De dag begon rustig. We hadden geen wekker gezet met de bedoeling om uit te slapen, maar helaas was daar geen sprake van. Allemaal hebben we het namelijk steenkoud gehad en liggen al uren verkleumd te wachten tot we op het afgesproken tijdstip op kunnen staan. De temperatuur lag hier vannacht rond het vriespunt en niemand van ons wist hoe de kachel aan moest.
Wat echt te grappig is: wanneer Marieke ’s morgens naar de slaapkamer van de mannen loopt vindt zij een compleet opgerold dekbed op de grond. Nog in de verpakking. Hebben Aad en Zeth vannacht met z’n tweeën gewoon 1 dekbed gedeeld, terwijl er dus gewoon nog 1 naast hun bed lag…hahaha

Snel buigen we ons over de gebruiksaanwijzing en weten de verwarming dan aan te krijgen, waarna we langzaam alle drie ontdooien.
Er wordt een heerlijk ontbijt geserveerd van onze eigen (duur betaalde) boodschappen. Maar het was wel genieten.

Om 11 uur zijn we klaar op pad te gaan. Op naar onze eerste echte dag in Yellowstone. We zijn allen al in Amerika geweest, maar geen van allen nog in Yellowstone. Juist hier kijken wij dan ook smachtend naar uit.
En dan gebeurt het… Zeth start de camper, maar merkt meteen dat er iets niet goed is. Het geluid klinkt hard. Kort daarna wil de camper niet meer voor- of achteruit en beginnen lampjes te branden op het dashboard. Misse boel dus. Nog net lukt het Zeth de camper op de parkeerplaats bij de receptie te zetten. Binnen melden we ons bij Ron. Een uiterst de behulpzame medewerker van de camping. We mogen Ron zijn privé telefoon gebruiken om Cruise America te bellen, want onze eigen telefoon heeft hier geen bereik. De medewerker van Cruise America vraagt naar de problemen die we hebben en beloofd ons binnen een uur terug te bellen. Dus wij wachten en wachten… en wachten. We besluiten nogmaals te bellen en opnieuw wordt ons beloofd dat we binnen een uur worden terug gebeld. Dus wij opnieuw wachten en wachten…
De hele personele bezetting van de camping leeft zichtbaar met ons mee. Want de klok tikt door en we beseffen dat elk uur afgaat van onze kostbare tijd hier in Yellowstone.
Een van de vriendelijke dames van de receptie biedt ons aan met de plaatselijke wegenwacht van het park te bellen. Dit blijkt dezelfde hulpdienst als waar Cruise America een contract mee heeft en deze blijken inmiddels contact met elkaar te hebben gehad. De wegenwacht, genaamd Hayden, beloofd ons ondanks de drukte dat hij binnen een uur bij ons zal zijn. Dus wij opnieuw wachten… en wachten. We doen ons tegoed aan koffie, snaaierij en Yahtzee terwijl we ongeduldig in de gaten houden of Hayden er al aankomt. Op hetzelfde moment is de dag al tot diep in de middag voorbij en beseffen wij ons dat deze dag waarschijnlijk verloren is. Wat een ongelooflijke domper. Zeker als je bedenkt dat wij onze hele reis hebben ingericht op Yellowstone en dit park een behoorlijk eind uit de richting is van onze andere bestemmingen.

Wanneer Hayden onder de camper kruipt kijkt hij bezorgd en zegt slecht nieuws te hebben. De hele onderkant zat onder de transmissie vloeistof en dat duidde dus op lekkage. Hij geeft aan de camper nader te moeten onderzoeken en dat kan betekenen dat we naar de garage worden gesleept en daar de nacht moeten doorbrengen op de parkeerplaats. Ook bestaat er een kans dat we buiten het park worden gesleept wegens de het lekken van gevaarlijk vloeistof. Wat een doemscenario is dit. Dat betekent namelijk niet alleen dat we vandaag kwijt zijn, maar ook morgen geen camper hebben en misschien zelfs niet eens meer in het park kunnen blijven. Langzaam zien we ons Yellowstone-avontuur in rook opgaan.
Ondertussen krijgen wij van één van de meelevende receptie medewerkers het aanbod om morgen mee te gaan op een dagtour door Yellowstone. De tour is weliswaar volgeboekt, maar met veel moeite hebben ze nog 3 plekjes voor ons geregeld. “Want”, zegt ze “we willen niet dat jullie weggaan zonder Yellowstone te hebben gezien”. We besluiten gebruik te maken van hun lieve aanbod.
Hayden besluit ondertussen nieuwe transmissie vloeistof in de leidingen te doen om te zien of het opnieuw gaat lekken. Dit blijkt niet het geval. En dat is goed nieuws. Want hij vindt het verantwoord als wij vanavond nog even op pad gaan met de camper, maar niet te ver. Wel spreekt hij met ons af dat hij de camper morgen komt ophalen van de camping en voor grondige inspectie meeneemt naar de garage. Dit zodat we onze weg veilig kunnen vervolgen.

We zijn natuurlijk blij met dit nieuws en besluiten meteen te vertrekken. Want ook al is het inmiddels 17.00 uur, we willen niet nog meer tijd verliezen.
En dat blijkt een goede keuze. We gaan naar de West Thumb waar we een wandeling maken over het geyser basin. Het is het gouden uurtje waardoor we prachtig zonlicht hebben op de ontelbare kleine en grote geisers. En bovendien spotten we onderweg verschillende wilde dieren, zoals chipmunks en herten. Dat maakt onze dag weer een beetje goed!