Vandaag is het dan eindelijk zover. Alle voorbereidingen zijn gedaan en alle credits daarvoor gaan ofcourse naar Aad. Koffers gepakt, papieren gecheckt en klaar om te gaan. Canada, here we come again!

We vertrekken met de trein richting Schiphol en eigenlijk loopt alles verrassend soepel. Hier en daar een klein stressmomentje voor Zeth, maar daar kijkt Aad inmiddels niet eens meer van op. Volgens mij is hij dat na al die jaren gewoon gewend geraakt.

Ook op Schiphol gaat alles vlot. Inchecken, koffers afleveren en door de douane. Dankzij ons tijdslot waren we letterlijk de enigen bij de controle en binnen twee minuten stonden we al in de vertrekhal.

“Zóóó… de vakantie kan nu echt beginnen,” zegt Zeth met een diepe zucht van opluchting.

Om het te vieren stelt Aad natuurlijk direct voor om de vakantie in te luiden met champagne. Ja, waarom ook niet? Dus gaan we op zoek naar de Bubbles Bar, want als we het doen… dan willen we natuurlijk ook gewoon het beste. “Één Veuve Clicquot rosé & brut a.u.b.”

Dus daar zaten we dan. Midden op Schiphol. Proostend op onze vakantie, maar stiekem ook een beetje op het afgelopen jaar. Want soms mag je best even stilstaan bij alle zegeningen in het leven. Bij alles wat je hebt gedaan, doorstaan en uiteindelijk ook gewoon hebt bereikt.

Voor ons ligt een vlucht van negen uur. Aad was nog zó fanatiek om te kijken of businessclass misschien een optie was. Totdat bleek dat we daar ongeveer 900 euro per persoon minimaal voor moesten bijleggen. Toen was de droom vrij snel voorbij.

Dus… economy class it is.

En dat hebben we geweten ook. Niet alleen het constante gezoem van het vliegtuig was aanwezig, maar ook een complete soundtrack van huilende kinderen. Al konden zij daar natuurlijk ook niks aan doen. Het hoorde er allemaal een beetje bij. Reizen is soms glamour… en soms gewoon overleven tot de volgende maaltijdservice.

De vlucht verliep, op de krijzende kinderen na, eigenlijk best soepel. Aad keek onder andere naar Bohemian Rhapsody, inmiddels voor de vijfde keer. “Blijft een indrukwekkende verhaal van Freddie Mercury/ Queen,” aldus Aad.

En Zeth ging ondertussen volledig de andere kant op en keek naar de film The Little Mermaid. Inclusief een klein traantje op het moment dat de film natuurlijk weer een veel te mooi Disney-einde krijgt.

En alsof dat nog niet genoeg emotie was, dook Zeth tussendoor ook nog in zijn dark romance-boek. Zo’n boek waarvan je af en toe even opkijkt alsof niemand mee mag lezen. Zóóó spannend.

En Zeth ging ondertussen volledig de andere kant op en keek naar de film The Little Mermaid. Inclusief een klein traantje op het moment dat de film natuurlijk weer een veel te mooi Disney-einde krijgt.

En alsof dat nog niet genoeg emotie was, dook Zeth tussendoor ook nog in zijn dark romance-boek. Zo’n boek waarvan je af en toe even opkijkt alsof niemand mee mag lezen. Zóóó spannend.

Deze vlucht werd nog aangenamer doordat we geweldig werden geholpen door een stewardess. Helaas hebben we haar naam niet gevraagd. Naast haar oprechte interesse in onze vakantie was geen enkele vraag te veel. Een extra blikje cola? Geen probleem. Een wijntje? Natuurlijk. En nog een? En nog een….

En alsof de service nog niet goed genoeg was, kregen we als enige passagiers ook nog een handgeschreven kaartje met een kleine goodiebag. Dat zijn van die onverwachte momenten die een reis nét wat specialer maken. Heeft Aad toch nog een beetje zijn businessclass-behandeling gekregen.

Met onze koffers lopen we door de straten van downtown Vancouver. Vanaf het treinstation is het nog geen tien minuten lopen naar ons hotel. En toch voelt alles anders dan vorig jaar. Rustiger. Meer ontspannen. Minder gehaast. Hebben we onszelf dat aangepraat… of begint Canada inmiddels echt een beetje als thuiskomen te voelen?

In de verte zien we het hotel al verschijnen. Een statig gebouw dat pure luxe uitstraalt. En zodra we dichterbij komen, staan daar natuurlijk ook meteen de duurste auto’s voor de ingang geparkeerd. Het kan ook bijna niet anders bij een vijfsterrenhotel.

Omdat we een Gold Status hebben bij de Accor Group mogen we inchecken op de twintigste verdieping. Zodra we binnenlopen, voelt het bijna alsof ze voor ons gaan buigen. Een tikkeltje ongemakkelijk misschien… maar stiekem ook wel grappig.

Onze koffers worden direct van ons overgenomen en boven worden we ontvangen door een concierge alsof we complete VIP’s zijn. Tijdens het inchecken krijgen we ook nog eens een upgrade dankzij onze Gold Status. Een grotere kamer. Mét uitzicht over de Vancouver Harbour.

Wauwww!

Maar eerst… betalen.

Wanneer de nieuwe creditcard van Aad vervolgens niet werkt, krijgt Zeth het spontaan een beetje benauwd. Ja hoor… sta je dan in een vijfsterrenhotel. De duurste kamer uitgekozen en uiteindelijk moet Zeth zijn creditcard er doorheen halen.

Ach… het mag ook best een keer tegen Aad gezegd worden: “Maar jij hebt Zeth!” Hahaha.

We krijgen daarna nog een korte rondleiding door de Gold Lounge. En eerlijk? Alleen die lounge voelt al als een complete beleving op zich. De hele dag door kunnen we daar genieten van allerlei luxe hapjes en lekkernijen.

Zo begin je de ochtend met een locally inspired hot breakfast, gevolgd door afternoon snacks in de middag. Aan het einde van de dag worden er stijlvolle evening canapés geserveerd en als afsluiter kun je nog genieten van een late night dessert.

Alles wordt vers bereid en zó mooi gepresenteerd dat je bijna vergeet dat je het gewoon mag pakken. Op zich is het gewoon een buffet… maar dan helemaal chic de friemel.

Na deze uitleg lopen we richting onze kamer.

En toen de deur open ging, vielen we allebei even stil.

“Waaauwwww… zo’n hotelkamer heb ik echt nog nooit gezien!” roept Zeth direct.

Het is één en al luxe. Grote ramen, een gigantisch bed en een uitzicht waar je letterlijk naar blijft kijken. De view is viewing.

Maar dan zien we nóg iets.

Een tafel vol lekkernijen. Wijn. Wat een verrassing. En zelfs een foto van ons samen.

Dit móét het werk van Marcel zijn geweest. Wat een macht heeft deze man ook binnen Accor Group!

Onwijs bedankt!

En op dat moment voelt het niet alleen luxe… maar vooral warm. Alsof we écht welkom zijn. Alsof Canada ons weer even thuis laat komen.