De nacht voor Zeth ging moeizaam. Het is nu officieel… de diagnose is gesteld: het is een ordinaire jetlag! Tjah, en wat doe je dan als je om 4:30 uur klaarwakker bent?? Precies… helemaal niks.

Zeth zit netjes zijn tijd uit tot het 7:00 uur is, want dan mag hij naar de gold lounge om daar van de hot breakfast te genieten.

Tijdens het ontbijt worden alle administratieve werkzaamheden bijgehouden: blogs worden geschreven en ook Aad noteert trouw in zijn Moleskine-notitieboekje een samenvatting van de dag. De schade wordt opgemaakt en natuurlijk wordt ook de planning voor vandaag gemaakt.

Het is ruim 25 graden en zonnig, dus we beginnen de dag heerlijk aan het zwembad. Wanneer de zon later achter het hotel verdwijnt, gaan we naar de Vancouver Lookout. Een 360 graden panoramisch uitzicht over Vancouver op maar liefst 168 meter hoogte. Een glazen lift brengt ons binnen 40 seconden naar boven en er is zelfs een audiotour beschikbaar.

Het uitzicht is indrukwekkend… Vanaf hier zie je pas echt hoe bijzonder Vancouver eigenlijk is. Een moderne wereldstad vol hoogbouw, maar tegelijkertijd overal omringd door groen, bergen en water. Terwijl je uitkijkt over de skyline besef je hoe dicht natuur en stadsleven hier naast elkaar bestaan. In de verte zie je de haven, bruggen, besneeuwde bergtoppen en grote groene parken die dwars door de stad heen lopen. Vanaf boven lijkt Vancouver bijna té perfect georganiseerd. En dat voor slechts CA $23,88 per persoon.

Na ons bezoek lopen we via de beroemde stoomklok verder richting Chinatown en de Dr. Sun Yat-Sen Classical Chinese Garden. Bij de klok ging het overigens niet helemaal volgens plan. Aad wilde graag het moment vastleggen waarop de klok stoom afblaast en haar bekende melodie speelt. Dus wachten we braaf vijftien minuten.

Toen het eindelijk zover was, drukte Aad enthousiast op opnemen… om vervolgens precies het laatste stukje te filmen toen alles alweer voorbij was. Vijftien minuten wachten voor een filmpje van één seconde. We hebben er hard om gelachen.

Richting China Town merken we dat de sfeer van de stad verandert. Niet alleen qua architectuur en cultuur, maar ook qua straatbeeld.

Wat ons opvalt, is het aantal mensen dat zichtbaar op straat leeft. Aad merkte gisteren nog op dat we in downtown Vancouver eigenlijk minder dakloosheid zagen dan tijdens ons bezoek aan San Francisco drie jaar geleden. Daar waren complete straten gevuld met tentenkampen en waren er gebieden die toeristen beter konden vermijden vanwege de soms grimmige sfeer.

In Chinatown zien we mensen die op straat leven, verward zijn en/of kampen met een verslaving. Tegelijkertijd zien we ook mensen die proberen hun dag door te komen, spullen verzamelen of op andere manieren proberen te overleven.

Voor Zeth blijft het confronterend om te zien. Misschien juist vanwege het enorme contrast. Nog geen uur geleden stond hij op 168 meter hoogte uit te kijken over een moderne, welvarende wereldstad. Maar ook deze stad kent haar donkere kanten.

Zeth merkt dat hij dit lastig vindt. Hij loopt hier rond tijdens een vakantie waarvoor duizenden euro’s zijn uitgegeven aan vliegtickets, hotels, uitstapjes en etentjes. Tegelijkertijd komt hij mensen tegen die misschien niet weten waar ze vannacht slapen, waar hun volgende maaltijd vandaan komt of hoe ze de dag moeten doorkomen.

Dat contrast voelt voor hem enorm. Hoewel hij weet dat hij daar op dat moment niets aan kan veranderen, blijft het hem bezighouden terwijl we verder door de stad wandelen.

Aangekomen bij de Dr. Sun Yat-Sen Classical Chinese Garden begeven we ons ineens in een heel andere wereld. Over contrasten gesproken: waar Vancouver buiten de tuin bruist van het leven, vinden we hier juist rust, stilte en harmonie.

De tuin staat bekend als de eerste authentieke klassieke Chinese tuin buiten China. Met kronkelende paden, vijvers, rotspartijen en traditionele Chinese architectuur voelt het alsof je even een klein stukje China binnenstapt, alhoewel we er nog noot zijn geweest.

De locatie bestaat uit twee delen: een openbaar park dat vrij toegankelijk is en een betaald museumgedeelte. Wij besluiten beide te bezoeken om optimaal van deze bijzondere plek te genieten.

En als we er dan toch langslopen, zetten we natuurlijk ook de Chinatown Millennium Gate op de foto.

CHECK! ✅

Onze volgende stop is A-maze-ing Laughter, één van de bekendste kunstwerken van Vancouver. Het kunstwerk bestaat uit veertien enorme bronzen beelden van lachende mensen van ruim drie meter hoog.

We wisten niet goed wat we ervan moesten verwachten, maar zodra je tussen die gigantische lachende gezichten staat, kun je eigenlijk niet anders dan zelf ook glimlachen. Of je het nu kunst vindt of niet, het is in ieder geval een plek waar bijna iedereen even stopt voor een foto.

We maken daarna nog een rondje over Davie Street, de Reguliersdwarsstraat van Vancouver. We shoppen nog wat in een adultshop en drinken een biertje in onze stamkroeg, PumpJack Pub, waar we vorig jaar ook al graag kwamen.

Na deze lange dag lopen we terug naar het hotel. We zijn toe aan wat ontspanning, dus boeken we een tijdslot voor de wellness. De badjassen gaan aan, Zeth pakt zijn Dark Romance-boek erbij en samen lopen we richting de spa.

Tussen de saunarondes door hebben we een klein besefmoment. Morgen halen we namelijk de camper op. Dan verruilen we alle luxe en comfort van het hotel voor het eenvoudige campingleven. We kijken enorm uit naar onze roadtrip, maar tegelijkertijd beseffen we ook dat we stiekem best een beetje luxepoezen zijn geworden.

Met die gedachte sluiten we de dag af in de sauna en jacuzzi. Een laatste avond vol luxe&comfort, voordat morgen het echte camper-avontuur begint.