“WHAAAAAAAAAAAAAAA!”

Aad schreeuwt het uit vanaf het toilet. Heeft hij figuurlijk al natte voeten gekregen van het camperleven, krijgt hij nu ook letterlijk natte voeten.

We hebben ruim negen uur geslapen en volgens mij zijn we eindelijk door de jetlag heen. Vol frisse moed beginnen we aan een nieuwe dag. We douchen in ons veel te kleine camperbadkamertje, want de sanitaire voorzieningen van de camping zijn nog steeds buiten gebruik. Onze douche is serieus nog geen meter bij een meter. Maar we klagen niet… en het water is lekker warm.

Na de ochtendhygiëne nuttigt Aad zijn ontbijt en bespreken we de planning voor vandaag. Daarna gaat Aad naar het toilet en doet Zeth de afwas.

Terwijl Aad nog rustig op het toilet zit, merkt Zeth op: “Volgens mij loopt het water niet weg. Ik denk dat de tank vol zit.”

En precies op het moment dat hij dat zegt, realiseren we ons allebei wat dat betekent.

Aad staat met zijn voeten in het water.

Water dat inmiddels overloopt.

“WHAAAAAAAAAAAAAAA!”

Van baden in weelde naar overleven in camperlife. Het contrast blijft indrukwekkend. Gelukkig is de schade beperkt. De tank wordt geleegd, de vloer droog gemaakt en niet veel later kunnen we er alweer om lachen. Of nou ja… Zeth kan er vooral om lachen.

We besluiten richting downtown Kelowna te rijden en onderweg ook een bezoek te brengen aan het Visitor Centre. Maar eerst moeten we de truckcamper parkeren. Onze parkeerapp weigert dienst en dus vragen we hulp aan een parkeerbeheerder. Die legt uit dat de app niet werkt omdat we met een Nederlands account proberen in te loggen.

Gelukkig heeft hij ook een oplossing. We kunnen gewoon bij een parkeerautomaat betalen. Omdat de camper twee parkeervakken inneemt, moeten we ook voor twee plekken betalen. Dus voor één uur parkeren rekenen we af: twee keer CA $14,00.

Want deze beste man heeft zojuist aan bijna de helft van de geparkeerde auto’s een bekeuring uitgeschreven. Aad wordt nieuwsgierig en besluit om op de uitgeschreven bonnen te kijken wat zo’n grapje kost.

Nou…

CA $80.

En sommige auto’s hadden zelfs twee bekeuringen gekregen omdat ze twee parkeervakken in beslag namen! 

Dat is toch zuur: CA $160 aftikken voor een parkeerboete. Ketjeng. Zonde van het geld!

Bij het Visitor Centre vraagt Aad in zijn beste Engels: “We want to go to a winery. Which one can you recommend?”

De medewerker hoeft er niet lang over na te denken. Hij noemt direct Quails’ Gate Winery als zijn nummer één aanbeveling. Maar eerlijk is eerlijk: dat wisten we eigenlijk al. Aad had zijn huiswerk natuurlijk weer gedaan.

We geven ook aan dat we graag een museum willen bezoeken. Daarvoor adviseert hij de Kelowna Art Gallery.

Midden in downtown Kelowna vinden we hier een verrassende collectie moderne en hedendaagse Canadese kunst. We krijgen overigens korting omdat er een groep kinderen in het museum aan het werk is. De Kelowna Art Gallery werkt namelijk nauw samen met het lokale schooldistrict van de regio, Central Okanagan Public Schools (School District 23). Hierdoor krijgen leerlingen uit de regio de kans om hun kunstwerken in een echte galerie tentoon te stellen. Een mooi initiatief dat laat zien hoe kunst en onderwijs hier hand in hand gaan. 

Nu op naar Quails’ Gate Winery, één van de bekendste wijnhuizen van Canada. De wijngaarden rondom Kelowna liggen trouwens op de hellingen van een oude vulkaan, Mount Boucherie. De vulkanische bodem en het klimaat rond Okanagan Lake zorgen voor uitstekende omstandigheden voor wijnbouw. Daardoor wordt de Okanagan Valley steeds vaker vergeleken met bekende wijnregio’s zoals Napa Valley en delen van Toscane.

Als we de truckcamper parkeren en uitkijken over de wijngaarden en Okanagan Lake, begrijpen we direct waarom deze plek zo populair is. Tijdens het parkeren spreekt een medewerker ons aan: “And if you’ve had a little too much wine, you can stay here overnight. Nobody’s judging.” Kijk, daar wordt Aad helemaal blij van. Ook heeft hij gelezen dat dit kon.

Binnen boeken we een tasting. Ondanks het vriendelijke aanbod om op de parkeerplaats te overnachten, houden we het netjes bij één proeverij. We worden naar het terras begeleid en vanaf daar hebben we een schitterend uitzicht: over de wijngaarden, het meer en de bergen op de achtergrond. Dit is Italië in Canada. We kunnen het niet vaak genoeg zeggen: The view is viewing.

Terwijl we wachten op onze eerste wijn, hoort onze gastvrouw direct dat we uit Nederland komen. Ze vertelt dat ze op haar dertiende naar Canada is geëmigreerd. Haar vader is Canadees, haar moeder Duits. Thuis sprak ze Engels met haar vader en Duits met haar moeder. Dat vond haar moeder belangrijk, zodat ze haar moedertaal niet zou verliezen.

“Maar wacht eens even,” zegt Zeth. “Ich habe auch einen deutschsprachigen Mann.”

Vanaf dat moment verloopt de rest van de wijnproeverij in het Duits. Aad en onze gastvrouw praten met elkaar alsof ze familie van elkaar zijn. Alsof zij haar oom al jaren niet heeft gezien en Aad zijn favoriete nichtje weer eens tegenkomt.

Omdat de wijnen zo goed bevallen, besluiten we aansluitend gebruik te maken van Happy Hour in het restaurant. Een goed glas wijn, wat hapjes, een prachtig uitzicht en de zon op je gezicht. Puur genieten!

Alsof dat nog niet genoeg is, besluiten we daarna nog even downtown in te gaan voor een cocktail bij de Travelerman Cocktail Bar, die pas een week geopend is. We worden warm ontvangen en schuiven aan voor onze laatste stop van de dag.

Onder het genot van een cocktail genieten we van elkaars gezelschap en evalueren we de dag. En eerlijk? Een dag die begon met natte voeten en eindigt met een cocktail in je hand, kunnen we alleen maar geslaagd noemen.