Er klinkt gejammer in de camper. Aad is aan het klagen. Maar waarover?

De weersvoorspellingen voor Whistler zien er niet bepaald veelbelovend uit. Regen. Kou. En temperaturen van ongeveer 10 graden in het dal en mogelijk zelfs rond het vriespunt in de bergen.

“Ik zie het niet zitten om naar Whistler te gaan als het alleen maar regent waardoor wij geen outdooractiviteiten kunnen dien,” zegt Aad. En eerlijk is eerlijk: een groot deel van de charme van Whistler zit juist in de outdooractiviteiten.

“Laten we eerst naar Kamloops rijden en daar wel beslissen wat we gaan doen,” stelt hij voor.

Zo gezegd zo gedaan.

Na ongeveer twee uur komen we aan in Kamloops, waar we eerst een Starbucks opzoeken. Onder het genot van een kop koffie bespreken we opnieuw de situatie. Aad stelt voor om misschien een campground in Kamloops te zoeken. Maar wat gaan we hier vier dagen doen?

Als je het aan Zeth vraagt, rijden we gewoon door naar Whistler. Hij bekijkt het iets positiever. De was moet nog gedaan worden, er zijn genoeg indooractiviteiten en eerlijk gezegd: als we twee weken in Oostenrijk zouden zitten en het zou regenen, zouden we ons ook moeten vermaken. Bovendien is de campground al betaald. En mocht het weer écht tegenvallen, dan kunnen we altijd eerder doorrijden naar Vancouver Island.

Tijdens de lunch laat Aad alle argumenten nog eens bezinken. Hij heeft vooral even schakeltijd nodig. Maar uiteindelijk is de beslissing genomen.

We gaan naar Whistler! Wat ons daar precies te wachten staat, weten we nog niet. Maar soms hoort dat ook gewoon bij reizen.

Met nog zo’n vier uur rijden voor de boeg starten we de camper weer en zetten koers richting de bergen.

We rijden over Highway 99 en genieten van de uitzichten. Vorig jaar waren we al verliefd geworden op deze route en ook nu stelt ze niet teleur. Op de bergtoppen ligt zelfs meer sneeuw dan vorig jaar, wat het landschap misschien nóg mooier maakt.

Af en toe slingert de weg hoog langs de bergen, zonder noemenswaardige vangrail tussen ons en een flinke afgrond. Aad rijdt er ontspannen overheen alsof hij al jaren professioneel RV-chauffeur is. Zeth ervaart dat toch iets anders.

“RUSTIG! RUSTIG! Ik hoef niet in het ravijn te belanden!”

Aad lacht en rijdt gewoon verder. We komen veilig aan in Whistler.