Vandaag wandelen we door een Canadees regenwoud, klimmen we naar een uitzichtpunt boven de oceaan en laten we ons vertellen dat deze plek magische krachten bezit. Of dat echt zo is weten we niet, maar één ding is zeker: Vancouver Island heeft ons opnieuw weten te verrassen.

We vertrekken om 10:20 uur van de camping. Op naar de volgende bestemming.

Uit de voorbereidingen heeft Aad de Sooke Potholes op het lijstje staan. Maar eerst rijden we langs het Visitor Centre van Sooke, waar we advies vragen over de mooiste wandelroutes in die omgeving. 

De adviseur maakt ons wegwijs en we rijden richting Sooke Potholes Regional Park, op ongeveer tien minuten van het Visitor Centre. Hier trekken we onze wandelschoenen aan en gaan we op pad.

De Sooke Potholes zijn een bijzonder natuurverschijnsel, niet spectaculair maar gewoon bijzonder volgens Aad. Duizenden jaren geleden sleten gletsjers en kolkend smeltwater diepe, ronde kuilen uit in de rotsen. Het resultaat is een landschap van helderblauwe waterpoelen, gladde rotsformaties en kleine stroomversnellingen.

Op warme zomerdagen komen veel mensen hier zwemmen en zonnen, maar vandaag genieten wij vooral van de wandeling en de indrukwekkende natuur. Terwijl de rivier zich een weg baant tussen de rotsen, realiseren we ons opnieuw hoe veelzijdig Vancouver Island eigenlijk is.

Onze volgende stop is Pike Point, een prachtig uitzichtpunt in East Sooke Regional Park. Via een bosrijk wandelpad lopen we langs hoge ceders, sparren en arbutusbomen richting de kust.

Tijdens de wandeling merkt Zeth op dat dit misschien wel het mooiste bos is waar hij ooit heeft gewandeld. Wat veel mensen niet weten, is dat delen van Vancouver Island uit een echt regenwoud bestaan. Niet het tropische regenwoud met apen en papegaaien, maar een gematigd regenwoud vol gigantische bomen, mos en varens.

Onderweg raken we aan de praat met een vrouw die ons vertelt dat deze plek voor haar iets magisch heeft. Volgens haar komen hier twee werelden samen: de oceaan en het regenwoud.

Als tip: “take a deep breath and al your sorrows will go away”. Ze lacht en vertelt dat veel mensen hier een bijzondere energie ervaren.

Of het echt magische krachten zijn weten wij niet. Maar één ding is zeker: de combinatie van het eeuwenoude bos, de zilte zeelucht en de ruige kustlijn maakt deze wandeling wel heel bijzonder.

Het laatste deel van de wandeling bestaat uit een flinke klim over de rotsen. Opvallend genoeg beklimt Zeth dit jaar zonder enige angst de hoogste punten. Sterker nog, hij doet zelfs voor hoe je het beste omhoog kunt klauteren.

Waar dat ineens vandaan komt?

De nieuwe wandelschoenen misschien?

Eenmaal boven hopen we op een volledig 180 graden uitzicht. Dat krijgen we niet helemaal cadeau, maar eerlijk is eerlijk: het uitzicht is alsnog prachtig.

Voor ons strekt de Straat van Juan de Fuca zich uit tot aan de horizon. In de verte zien we zelfs de bergen op Amerikaans grondgebied.

Opnieuw zo’n plek waar we even blijven staan. Niet omdat we moe zijn van de wandeling, maar omdat het uitzicht simpelweg te mooi is om meteen weer verder te lopen. 

We realiseren ons dat dit onze laatste avond op Vancouver Island is. Sterker nog: de vakantie begint langzaam richting het einde te gaan.

Om deze bijzondere dag af te sluiten, besluiten we naar de IMAX-bioscoop te gaan voor de film Michael. We kijken op het grootste bioscoopscherm van Alberta en British Columbia naar het verhaal over de beginjaren van Michael Jackson en zijn weg naar wereldfaam.

Het is een indrukwekkend levensverhaal over talent, doorzettingsvermogen en het najagen van je dromen. Over iemand die anders durfde te zijn, zijn eigen pad koos en ondanks alle obstakels bleef geloven in zijn creativiteit.

Terwijl de aftiteling over het scherm rolt, beseffen we opnieuw hoe bijzonder het is wanneer iemand trouw blijft aan zichzelf. Want of je nu een wereldster wordt of niet, uiteindelijk begint alles met geloven in je eigen mogelijkheden.

En misschien is dat wel de mooiste boodschap om mee af te sluiten op onze laatste avond op Vancouver Island.