Op onze laatste volle dag in Canada genieten we van de uitzichten op Burnaby Mountain en maken we ons klaar voor de terugreis. Een druk Lynn Canyon dwingt ons tot een ander plan, maar in de bruisende sfeer van Commercial Drive sluiten we de vakantie af met heerlijk Vietnamees eten, dankbaarheid en mooie herinneringen.

We hebben heerlijk geslapen na een avondje sauna. Vandaag doen we het wederom rustig aan. Het is immers onze laatste volle dag in Canada.

Op de planning staan Burnaby Mountain en Lynn Canyon.

Burnaby Mountain ligt op ongeveer dertig minuten rijden van de campground en staat bekend om zijn prachtige uitzicht over Vancouver, de bergen en de oceaan. Daarnaast vind je hier de iconische Kamui Mintara-totempalen, ook wel de “Speelplaats van de Goden” genoemd. Wanneer we aankomen genieten we van het uitzicht. Het park staat op dit moment deels in de steigers vanwege werkzaamheden, maar als je daar doorheen kijkt blijft het een prachtig plaatje. Vanaf hier zie je Vancouver in de verte liggen, met daarachter de bergen die deze stad zo bijzonder maken.

Na een korte wandeling stappen we weer in de camper en rijden we door naar Lynn Canyon. Volgens de reisgidsen is Lynn Canyon Park één van de mooiste natuurgebieden van North Vancouver. Een hangbrug hoog boven een rivier, watervallen, wandelpaden en een prachtig regenwoud. Dat klinkt natuurlijk als iets wat wij willen zien.

Maar aangekomen blijkt dat wij niet de enigen zijn met dat idee.

Het is ontzettend druk.

En dan bedoelen we ook écht druk.

Voor campers zijn er precies twee parkeerplaatsen beschikbaar. Beide bezet.

Helaas!

We besluiten dan ook om niet te wachten en terug te rijden naar de campground. Morgen vliegen we terug naar huis en eigenlijk vinden we het ook wel prettig om alvast onze koffers in te pakken. Dan kunnen we morgenochtend rustig opstaan en nog even genieten van onze laatste uren in Canada.

Wanneer alles is ingepakt bestellen we een Uber richting Commercial Drive, of zoals de locals het noemen: “The Drive”. Volgens de reisgidsen is dit één van de meest diverse en levendige wijken van Vancouver. Ooit het hart van de Italiaanse gemeenschap, tegenwoordig een kleurrijke mix van culturen, restaurants, koffiebars, kleine winkels en straatartiesten.

Maar zodra we uitstappen herkennen we Vancouver bijna niet meer terug.

Overal mensen.

Heel veel mensen.

Honderdduizenden mensen.

En dan realiseren we het ons.

Natuurlijk.

De WK-gekte.

De stad bruist en overal hangt een feestelijke sfeer. Supporters lopen door de straten, vlaggen hangen uit ramen en terrassen zitten afgeladen vol. Wij besluiten ons gewoon in de menigte te mengen en zien wel waar we uitkomen.

Dat blijkt een uitstekende keuze.

Niet veel later schuiven we aan bij Viet Family, een volledig Vietnamees vegan restaurant. Nu eten we niet heel vaak Vietnamees, maar wat hebben we hier lekker gegeten. Zó lekker zelfs dat Zeth na afloop tegen de serveerster zegt:

“It’s so delicious! It’s a ten out of ten!”

Volgens ons had ze dat compliment al begrepen voordat hij het uitsprak.

En wanneer Aad wil afrekenen, kan hij niets anders dan een flinke fooi achterlaten.

De laatste avond.

Wat zijn we gezegend dat we deze reis hebben mogen maken. Wat zijn we dankbaar voor alle herinneringen die we mee naar huis nemen.

Van de skyline van Vancouver tot de wijnvelden van Kelowna. Van sneeuw in juni op Whistler Mountain tot de regenwouden van Vancouver Island.

Drie weken geleden vertrokken we vol verwachting.

Nu vertrekken we met verhalen.

En dat zijn misschien wel de mooiste souvenirs die je kunt meenemen.